عـــــــــــا دی

شهریور 1387
ش ی د س چ پ ج
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          



یه آی دی عادی
masihaaddee
یه پیشینه ی عادی
موضوعات عادی
آخرین یادداشت های عادی


یه آمار عادی : 287186

Powered by BlogSky.com


خفن ترین جادوگر قرن Close
تبلیغات در بلاگ اسکای
سه شنبه 29 شهریور ماه سال 1384
میلاد نور مبارک

 

سلام

 

اول :

 

اللهم عجل لولیک الفرج


دوم :


 




سوم : یه تمرین عادی ؛


...


اگر آیی و بگذاری        قدم برروی چشمانم
ز بوی یاس هر گامت
غزل در باغ می روید
به دشت خشک این سینه
صفای خوب و شیرین گل و گلزار می آید

 

کتاب عشق من خالی       ز هر بیتی بجز یادت
یکی شابیتِ تنها نیست
ز هر سطر و ز هر حرفش
شمیم یار می آید

 

غزل تنگه برای من                   رباعی سقف کوتاهیست
چه
شعر عادیم هر دم           که بوی یاد تو آید
بسان سیل ویرانگر
بسان رود طیغانگر
بسان بهمن و آذر
چُنان آوار می آید

 

دلم پوسید از هجر تو و      دیوانه قلب من
به کوی عشق تو هردم
زلیخا وار می آید

 

اگر از عشق می لافم            اگر طامات می بافم
هنوزم عادیم لیکن
به اعجاز سر کویت             زعشق نرگس رویت
دلم سرشار می آید

 

بیا و  عقده ها وا کن              از این قلب بلا دیده

نویدی در دلم گوید

گـَـــه دیدار می آید


...

 

چهارم :


میلاد موعـــــــــــــود مبارک

 

 

سربلند بمونیم و ایرونی

 


جمعه 25 شهریور ماه سال 1384
تست


دوشنبه 21 شهریور ماه سال 1384
بگذریم !!!

 

سلام

 

اول : بگذریم !!! ؛


گلدونا رو آب بدیم

سلام همسایه رو جواب بدیم

...

 

دوم : وبلاگ عادی ؛


از مشهد که برگشتم

کلی حرف داشتم برای گفتن

حس می کردم که باید هر دو سه روز یه بار آپدیت کنم تا حرفام یادم نره

مونده بودم که چه طور این همه حرفو دسته بندی کنم و به مرور بنویسم که با هم قاطی نشن

الان اما ...

 

هیچ وقت فکر نمی کردم که روزی ؛ از کم شدن آمار بازدیدکنندگان وبلاگ عادی خودم خوشحال بشم

الان اما ...


فکر کنم اگه چند روز دیگه به همین روال ادامه بدم تعداد بازدیدکننده هام به روال عادی برگرده

مثل سابق


ولی


اگه بتونم طاقت بیارم


...

 

سوم : زمستون ؛


غریب و
گنگ و بی فریاد

اجاقی سرد و خاموشم


نفسهام
سرد و یخ بسته

زمستونه تو آغوشم


یه روز
تو سینه ی سردم

هزارون شعله برپا بود


تنم
فانوس شب سوز

شبای سرد یلدا بود

 

یه شب
بادی غریب اومد

تا صبح بارون به من بارید


نمی شد
باورم اما

چشام خاموشیمو می دید


منو
خاموش می کرد بارون

می برد خاکسترامو باد


چشام
در انتظار اشک

لبام در حسرت فریاد


حالا
خالی تر از خالی

اجاقی سرد و خاموشم


نفسهام
سرد و یخ بسته

زمستونه تو آغوشم


می دونم
شعله ور می شم

می سوزونم زمستونو


می گیرم
با سرانگشتم

همه نبضای لرزونو

...


خیلی دوستش دارم

حدود بیست ساله که نشنیدمش

امیدوارم تو نوشتنش اشتباه نکرده باشم


...

 

سربلند بمونیم و ایرونی

 

( تو خود عشقی که همزاد منی

تو سکوت من و فریاد منی )

 


پنجشنبه 17 شهریور ماه سال 1384
من نه منم



سلام


اول : میلاد مبارک ؛


وای خدا

چه قدر مناسبت هست این روزا برای تبریک گفتن ...


دوم : ... ؛





سوم : سردمه !!! ؛


بگو کی بود
                   تو رو به گریه انداخت

                                                 کی بود که از
                                                                     بغضت ترانه می ساخت

کی بود که بی وقفه تو رو نفهمید

                                                  کی بهتر از
                                                                     تو رنگا رو می شناخت

بگو کی بود 
                  رنگ صداتو دزدید
                                   
                                             کی بود کی بود
                                                                     ترانه هاتو دزدید

کی بود که از
                      سایه ی تو می ترسید
                                     
                                                        از کوچه ها
                                                                           صدای پاتو دزدید

کی بو د کی بود 
                            من نبودم
                                              من که دروغزن نبودم

شاید باید می پرسیدم 
                                    پیشتر از این می فهمیدم
                                                                          شاید باید می فهمیدم
                                                                                                            اسیر ناباوریم 

...

 آفتابی شو آفتابی شو
                                     که سرد سرد سردمه
                                                                    باید به جنگ من برم
                                                                                                    این آخرین نبردمه

...

من از توام من نه منم
                                باید طلسمو بشکنم
                                                              باید به سیم عاشقی
                                                                                             به سیم آخر بزنم

گریه نکن
                ای من من 
                          
                                  به وقت جنگ
                                                      تن به تن

چیزی نمونده به سحر
                                 به ساعت تازه شدن

...



امان از شهر بی شاعر ...


...


سربلند بمونیم و ایرونی



جمعه 11 شهریور ماه سال 1384
بعد از سفر (۲) !!!



سلام


اول : مسیح می آید ؛


مسیح می آید

مسیح از آسمان می آید

مسیح از آسمان با باران می آید

مسیح از آسمان با باران پاک می آید

مسیح از آسمان با باران پاک می بارد و می آید

مسیح از آسمان با باران پاک بر تن سبزه و درخت می بارد و می آید
 
مسیح از آسمان با باران پاک بر تن سبزه و درخت می بارد و بر زمین جاری می شود و می آید
 
مسیح از آسمان با باران پاک بر تن سبزه و درخت می بارد و بر زمین خشک و سخت جاری می شود و می آید

مسیح از آسمان با باران پاک بر تن سبزه و درخت می بارد و بر زمین خشک و سخت جاری می شود و به جویباری جانبخش می پیوندد و می آید

مسیح از آسمان با باران پاک بر تن سبزه و درخت می بارد و بر زمین خشک و سخت جاری می شود و به جویباری جانبخش می پیوندد و بلندیها را پشت سر می گذارد و می آید

مسیح از آسمان با باران پاک بر تن سبزه و درخت می بارد و بر زمین خشک و سخت جاری می شود و به جویباری جانبخش می پیوندد و بلندیها را پشت سر می گذارد و به رودی خروشان می ریزد و می آید

مسیح از آسمان با باران پاک بر تن سبزه و درخت می بارد و بر زمین خشک و سخت جاری می شود و به جویباری جانبخش می پیوندد و بلندیها را پشت سر می گذارد و به رودی خروشان با آبی گل آلود می ریزد و می آید

مسیح از آسمان با باران پاک بر تن سبزه و درخت می بارد و بر زمین خشک و سخت جاری می شود و به جویباری جانبخش می پیوندد و بلندیها را پشت سر می گذارد و به رودی خروشان با آبی گل آلود می ریزد و سرمست تر از همیشه می شود و می آید

مسیح از آسمان با باران پاک بر تن سبزه و درخت می بارد و بر زمین خشک و سخت جاری می شود و به جویباری جانبخش می پیوندد و بلندیها را پشت سر می گذارد و به رودی خروشان با آبی گل آلود می ریزد و از خاک معلق در رود چیزی به خود می افزاید و سرمست تر از همیشه می شود و می آید

مسیح از آسمان با باران پاک بر تن سبزه و درخت می بارد و بر زمین خشک و سخت جاری می شود و به جویباری جانبخش می پیوندد و بلندیها را پشت سر می گذارد و به رودی خروشان با آبی گل آلود می ریزد و هر چند از خاک معلق در رود چیزی به خود می افزاید ولی مسیح می ماند و سرمست تر از همیشه می شود و می آید

مسیح از آسمان با باران پاک بر تن سبزه و درخت می بارد و بر زمین خشک و سخت جاری می شود و به جویباری جانبخش می پیوندد و بلندیها را پشت سر می گذارد و به رودی خروشان با آبی گل آلود می ریزد و هر چند آب رود را مسیحایی می کند ولی از خاک معلق در رود نیز چیزی به خود می افزاید و مسیح می ماند و سرمست تر از همیشه می شود و می آید

...

و آنگاه آب رود مسیحایی خواهد بود
و مسیح ؛
آبی
و گل آلود
و تر و تازه

...

مسیح می آید ؛

به زودی در وبلاگ عـــــادی !!!!

 

دوم : بعد از سفر ؛

این مطلبمو خوندید ؟

ماجرای این سفرمم تقریبا یه چیزی تو مایه های قسمت چهارم به بعد همونه

...

 

سوم : فعلا ؛


تازه رسیدم

دیشبو نخوابیدم

کمی خسته به نظر می رسم

شاید بهتر بود فعلا آپدیت نمی کردم

ولی خداییش خیلی دلم واسه اینجا تنگ شده بود

با خوندن کامنتهای دوستای گلم کلی از خستگیم کم شد

از همه ممنونم

ایشالا میام و به همه سر می زنم

فعلا ...

 

سربلند بمونیم و ایرونی



راستی ؛

پرانتز باز :

خیلی از دوستام به واژه ی   ایرونی   ایراد گرفتن

ولی مسیح دوست داره ایرونی رو به همین صورت بنویسه

سعی می کنم تو پست بعدیم دلیلشو بگم

فعلا ...

پرانتز بسته







   1      2    >>